ขนาดมีงานวันพ่อตำรวจยังไล่จับผู้ชายขายตัวอีก

คืนนี้หลังจากกลับมาจากเดินเที่ยวงานวันพ่อที่ถนนราชดำเนินกลาง ก็ปาเข้าไปเกือบห้าทุ่มครึ่ง หลังจากเดินเรื่อยเปื่อยเตร็ดเตร่ ดูนั่นดูนี่ ไปตามทาง ขาสองข้างก็พาผมมาถึงที่เก่า วังสราญรมย์ ห้าทุ่มกว่าแล้ว บนถนนสนามไชย เต็มไปด้วยความสว่างไสวจากการประดับดวงไฟตามต้นไม้ข้ามถนน เพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลแห่งความสุขของประชาชนชาวไทย ไฟสว่างมาก สว่างจนเห็นหนังหน้าของคนหลายๆที่มายืนเสนอหน้า ขายตัวกัน แต่วันนนี้ คนยังเยอะมาก หมายถึงคนมาเที่ยวชมงานวันพ่อนะคั้บ ไม่ใช่คนมาหาซื้อเด็ก หรือคนมาขายตัว  ผู้คนหลายร้อยทยอยพากันเดินกลับ   รถยนต์มากมาย คลานเป็นเต่าๆตามๆกันไป

ผมมองเห็นเพื่อนร่วมอาชีพ อยู่ประปราย อาจเป็นเพราะคนทั่วๆไปยังเยอะอยู่ แล้วรถกก็ติดมาก จึงยังไม่ค่อยมีคนมายืนกัน ผมเดินอ้อมสวนสราญรมย์ไปด้านหลังผ่านสะพานมอญ  ทักทายเพื่อนเก่าซักครู่ ก่อนโดนมันไถตังค์ไปยี่สิบบาท เอาเข้าไปกรูยังไม่ทันได้แขก แมร่งก็มาขอแบ่งกรูไปซะแล้ว เห็นว่าเคยเข้าไปนอนในคุกด้วยกัน เลยให้มันไป  ถ้าเคยอ่านคงจะจำได้ ว่าผมเคยโดนจับแล้วไม่มีตังจ่ายค่าปรับ เลยได้นอนคุกกันสามคน หุหุ ก็เข้ากะมันนี่ละ  ไอ้นี่มันสูงขาว ที่สำคัญ มันเลื่องชื่อเรื่องความใหญ่ ยาว ใครชอบคนเหนือ ผอม สูง ขาว ยาว ใหญ่ แมนๆ ต้องมันนี่เลย

พอผมเสียค่าส่วยไปแล้ว ก็มองหาที่สิงก่อน คนยังเยอะ คิดว่ายืนไปก็เท่านั้น เมื่อยตุ้มเปล่าๆ ก็เลยนั่งเล่นตรงป้ายรถเมลย์สาย 2 ติดคลองหลอด  นั่งมองนั่นมองนี่ไปเรื่อย จนเวลาผ่านไป ดึกมากโข ผู้คนเริ่มบางตา  เริ่มมีรถของนักเที่ยวขับวนมาบ้างแล้ว แต่ผมยังคงนั่งตรงป้ายรถเมลล์ต่อไป ป้ายตรงนี้ดีไปอย่างหนึ่งคือ มีร้านขายของด้วย มีทีวีให้ดู ที่สำคัญ เนียนเวลาตำรวจไล่จับ อิอิ แบบว่าทำเนียนรอรถเมล์ ประมาณนี้ ตามจริงวันนี้เริ่มมีงานวันพ่อวันแรก  ผมก้คิดว่า กทม คงเกณตำรวจไปรักษาความปลอดภัยเกือบหมดโรงพัก คงไม่มีใครมาไล่จับผู้ชายขายตัวกันหรอก 

แต่ผิดคาด พอผมเดินย้อนขึ้นมายืนเปิดแผงตรงถนนสนามไชย ไม่ถึงครึงชั่วโมง สน พระราชวัง ไม่รู้มาได้งัย เฮอๆ อาศัยตาไวคั้บ เห้นหมวกปิงปองสีทองมาแล้วต้องรีบเดินเข้าไปหลบริมกำแพงสวนสราญรมย์  แบบว่าเบื่อโรงพักแล้ว ตำรวจไม่หล่อ ไม่อยากไปอ่ะ เซ็งเลย วันนี้เลยแห้ว ตามเคย

มันจะไม่ไล่จับหาค่าปรับซักวัน จะตายมั้ยนิ ไอ้บร้าาาาาาาาาาาาาา พระราชวัง